Hoeveel kastjes heb ik nodig voor mijn meterkast?

Eén module per verhuurobject of laadpaal

In de meeste gevallen is één kastje voldoende per zelfstandige eenheid die aan gasten wordt verhuurd, en per laadpaal die apart wordt afgerekend. Elke eenheid krijgt immers zijn eigen QR-code, eigen tarief en eigen afrekening, en dat vraagt om een module die precies het verbruik van die eenheid meet en zo nodig afsluit. Wie bijvoorbeeld drie losse vakantiewoningen op één erf verhuurt, elk met een eigen meterkast, plaatst dus drie modules; wie één woning verhuurt met daarbij twee laadpalen die apart worden verhuurd, telt die laadpalen mee als aparte objecten en komt in dat voorbeeld op drie modules in totaal.

De situatie wordt minder eenduidig zodra meerdere eenheden op één meterkast met één hoofdaansluiting zijn aangesloten, of zodra de groepen in die meterkast door elkaar lopen — bijvoorbeeld wanneer stopcontacten van twee gastenverblijven op dezelfde groep zitten. In dat geval bepaalt niet het aantal gasten of objecten hoeveel modules praktisch nodig zijn, maar de manier waarop de groepen in de meterkast al zijn ingedeeld. Een controle van de bestaande groepenkast door de installerende elektricien laat zien of de indeling het toelaat om per eenheid een module aan te sluiten, of dat de groepen eerst moeten worden aangepast voordat dat kan.

Wat NEN 1010 over de groepenindeling zegt

De indeling van een meterkast in groepen, en de eisen waaraan die groepen moeten voldoen, volgen uit NEN 1010, de norm voor laagspanningsinstallaties die via het Bouwbesluit een wettelijke status heeft. Deze norm bepaalt niet hoeveel modules op een adres nodig zijn — dat volgt uit het aantal verhuurobjecten en laadpalen — maar wel hoe de onderliggende groepenkast is opgebouwd en mag worden aangepast, en daarmee indirect hoeveel aparte groepen er beschikbaar zijn om een module op aan te sluiten. Een installerende elektricien raadpleegt deze norm bij het beoordelen of aanpassen van de groepenindeling.